Nederland in dialoog?

Geplaatst op 11 november 2015

Deze week vindt weer in zo’n 90 steden de Dag van de Dialoog plaats. Aan allerlei dialoogtafels komen mensen bij elkaar om met elkaar kennis te maken, ervaringen uit te wisselen en hun dromen en ideeën te delen.
In deze maanden lijkt dat haast een cynische onderbreking van de realiteit. De ontwikkelingen rond de Eurocrisis en met name de vluchtelingencrisis lijken de samenleving behoorlijk onder druk te hebben gezet. Of, zoals iemand onlangs vertwijfeld riep: het is gewoon niet leuk meer in Nederland.

  • De overheid wordt verweten geen heldere keuzes te maken (Den Haag) of juist autoritair beslissingen te nemen zonder burgers daarin te kennen (gemeenten).  Vooral de landelijke politiek lijkt bij de stellingname vooral de opiniepeilingen als leidraad te gebruiken
  • De media lijken in hun tomeloze honger naar uitgesproken meningen alleen de uitersten in opvattingen te willen honoreren in de kolommen en zendtijd. Zo wordt de nuance te weinig gehoord, want dat verkoopt immers niet.
  • En de burgers tenslotte laten weinig blijken van empathie voor de mening van ‘de ander’: je bent een fascist of je doet Nederland in de uitverkoop aan de islam.

Bij alle discussies en verhitte bijeenkomsten speelt de illusie dat er een (directe) oplossing voor de problemen is een belangrijke rol. “Sluit de grenzen” en “Ontvang die arme stakkers met open armen” zijn de uiteinden op een schaal waarop het gelijk bevochten wordt. En de kern van elk debat is immers dat de een gelijk krijgt en de ander niet?

Tegenover debat en discussie staat de dialoog. Daarin ga je samen met anderen op zoek naar wijsheid voor de toekomst. Dat kan abstract, maar wordt soms ook heel concreet. Als je er vanuit gaat dat twee meer weten dan één, en dat het inzicht over meer mensen verdeeld is (denk aan de parabel van de blinden en de olifant), ga je de winst van de dialoog toch al snel inzien?
Een van de kenmerken van de dialoog is  immers dat ‘mijn gelijk’ niet bestaat. In relatie tot de ander kan dat ook niet, tenzij je de wereld wilt opdelen in winnaars en verliezers. En daar hebben we al genoeg ervaring mee.
Ik denk dat we er naartoe moeten dat de route belangrijker gaat worden dan de – van tevoren dichtgetimmerde – bestemming. We zullen er in elk geval veel meer aandacht aan moeten besteden, wil het in ons land niet verder uit de hand lopen.

dvddDe Dag van de Dialoog lijkt een druppel op de- momenteel behoorlijk – gloeiende plaat. Maar laten we er vooral mee doorgaan.

Share on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone