Wilhelmus en het nieuwe kabinet

Geplaatst op 17 augustus 2017

Het is bemoedigend om te lezen dat de coalitiebesprekingen gestaag vorderen. Dankzij het lekken (vreemd, dat komt toch meestal bij oudere mannen dan Pechtolt voor) weten we inmiddels ook dat er de afgelopen week belangrijke stappen zijn gezet waar ons land straks echt mee verder kan. Heikele horden rond euthanasie en embryoselectie lijken te zijn genomen, en nu blijkt er ook al overeenstemming te zijn over het zingen van het Wilhelmus.

Het Wilhelmus?

wilDoor het illegaal verworven kijkje dat we kregen in de keuken van de kabinetsformatie wordt het allengs duidelijker waarom die dit keer zo lang gaat duren. Veel belangrijke thema’s moeten immers worden ‘afgetikt’ om straks als vierpartijenregering effectief aan de slag te kunnen. Het aanleren en samen zingen van ons volkslied valt daar uiteraard onder. Maar vertrouwelijke bronnen melden dat over veel meer van dit soort onderwerpen nog overeenstemming moet worden bereikt. Om er een paar te noemen:

  • de nieuwe wektijden en ochtendrituelen in verpleeghuizen
  • de afschaffing van de vrijdagmiddagborrel bij overheidsdiensten
  • invoering van een maximumkijktijd naar beeldschermen
  • uitbreiding van de groetplicht naar vreemdelingen.

Stuk voor stuk heikele punten waar de partijen heel verschillende standpunten over in lijken te nemen. De onderhandelaars zijn het er echter over eens dat het van groot belang is dat er de komende vier jaar vanuit wederzijds vertrouwen gewerkt kan worden. En dat lijkt vooral kansrijk als er veel belangrijke onderwerpen ‘aan de voorkant’ geregeld worden, zodat het nieuwe kabinet niet bij de eerste horde al uit elkaar gespeeld wordt.

Zonder dollen, de vraag lijkt me aan de orde tot op welk niveau zaken bij een kabinetsformatie geregeld moet worden. Uiteraard is het belangrijk ‘elkaars nieren te proeven’ voordat je samen in zee gaat, en over belangrijke thema’s zul je van tevoren overeenstemming willen bereiken. Maar het Wilhelmus?

De laatste jaren wordt er veel gezegd en geschreven over vernieuwing van het openbaar bestuur. Een van de zaken die daarin steeds terugkomt is de ergernis dat zoveel zaken binnenskamers van tevoren geregeld worden, en dat de volksvertegenwoordigers vooral rituele dansen uitvoeren waarvan de afloop bij voorbaat toch al vaststaat.

Gelukkig dringt op lokaal niveau langzamerhand het besef door dat je college-akkoorden vooral op hoofdlijnen en in procestermen moet afsluiten. Maar blijkbaar wil Den Haag nu al voor vier jaar afspreken hoeveel coupletten van het Wilhelmus straks door de leerkrachten overhoord moeten worden.
Dat maakt me benieuwd naar alles dat nog niet is uitgelekt. Welk Handboek van Maatregelen zal straks het licht zien?

Share on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone